Mówcy

Prelegenci

szymon rudnicki
Zobacz

Szymon Rudnicki

historyk, emerytowany profesor zwyczajny Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Autor książek i artykułów na temat polskiej prawicy nacjonalistycznej i konserwatywnej, ziemiaństwa oraz stosunków polsko-żydowskich. Wydawca źródeł. Prace jego były drukowane w kilku krajach. Poznał osobiście Jana Karskiego w czasie jego pobytu w Warszawie na stypendium Fulbrighta w latach 70. Autor takich książek jak m.in. Narodowa Demokracja w Warszawie, 1918–1939 (1972), Obóz Narodowo-Radykalny. Geneza i działalność (1985), Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej (2003), Równi, ale niezupełnie (2008). Laureat nagród Polityki i Klio oraz Nagrody im. Jana Karskiego i Poli Nireńskiej. Mieszka w Warszawie.

 

WHITE
Zobacz

Rabbi Harold White

Wykształcenie rabiniczne zdobył w Jewish Theological Seminary of America w Nowym Jorku. Pełnił funkcję naczelnego rabina duszpasterstwa akademickiego Georgetown University do czasu przejścia na emeryturę w 2009 roku. Prace na Uniwersytecie Georgetown rozpoczął w 1968 r. i był pierwszym rabinem zatrudnionym w pełnym wymiarze na katolickim uniwersytecie. Jest silnie zaangażowany w rozwój dialogu żydowsko-chrześcijańskiego. Poza działaniami w obszarze dialogu międzyreligijnego zajmuje się również badaniem Kabały oraz żydowskich korzeni chrześcijańskiej literatury. Wykłada na Wydziale Teologii Georgetown University, gdzie tworzył również program studiów nad cywilizacją żydowską w 2004 r. Wcześniej był dyrektorem B'nai B'rith Hillel Foundation w American University, również naczelnym rabinem Dublina oraz Ann Arbor w stanie Michigan oraz rabinem marynarki wojennej USA. Ukończył studia na Wesleyan University w Middletown. Mieszka w Waszyngtonie.

martin smith
Zobacz

Martin Smith

Martin Smith jest reżyserem i scenarzystą licznych filmów dokumentalnych, które zyskały międzynarodowy rozgłos. Nagrodzony m. in. nagrodą EMMY, dwukrotnie Nagrodą Georga Peabody, nagrodą Brytyjskiego Instytutu Filmowego za nadzwyczajne osiągnięcia w dziedzinie archiwistyki oraz nagrodą Royal Television Society. Kilkukrotnie był nominowany do BAFTA. Jego filmy odnosiły też wiele sukcesów na festiwalach filmowych na całym świecie. Do dzieł Smitha zaliczają się takie filmy jak The World at War, Vietnam – a television history, The struggles for Poland oraz Cold War. Wśród dokumentów zrealizowanych dla BBC znalazł się m.in. proroczy States of Terror – Soldiers of God oraz China – The Giant Awakes. Za swoją pracę jako dyrektor wystawy United States Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie został odznaczony przez prezydenta Billa Clintona. Mieszka w Londynie.

pawel spiewak
Zobacz

Paweł Śpiewak

Historyk idei i socjolog, prof. dr hab., od 1980 roku pracownik Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, najpierw jako adiunkt następnie jako profesor. Od 2001 roku kierownik Zakładu Historii Myśli Społecznej i Politycznej w IS UW. Redaktor kwartalnika Przegląd Polityczny, członek Polskiego Związku Pisarzy oraz PEN Clubu. Od 1980 r. członek „Solidarności”. W 2011 r. objął funkcję dyrektora Żydowskiego Instytutu Historycznego. W 2012 r. uhonorowany nagrodą ks. Józefa Tischnera. Jest autorem wielu książek, m.in.: Anti-Totalitarismus. Eine polnische Debatte (2003), Obietnice demokracji (2004), Bereszit - komentarze (2004), Pamięć po komunizmie (2005), Żydokomuna (2012), Judaizm wobec Zagłady (2012). Publikuje m.in. w Tygodniku Powszechnym, Znaku, Europie i Kulturze Liberalnej. Mieszka w Warszawie.

karolina wigura
Zobacz

Karolina Wigura

szefowa działu politycznego w tygodniku internetowym Kultura Liberalna oraz adiunktką w Instytucie Socjologii UW. Studiowała socjologię, filozofię i nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim i Ludwig-Maximilian-Universitat w Monachium. Stypendystka m.in. Institute of Human Sciences (IWM) i German Marshall Fund w Wiedniu. Opublikowała książki: Wina narodów. Przebaczenie jako strategia prowadzenia polityki (nagroda im. J. Tischnera 2012) oraz wspólnie z Geoffreyem Karabinem Forgiveness: Promise, Possibility and Failure. Laureatka nagrody Grand Press za wywiad z Jürgenem Habermasem Europę ogarnia śmiertelny bezwład. Mieszka w Warszawie.

jerzy jedlicki
Zobacz

Jerzy Jedlicki

Emerytowany profesor historii. Zajmuje się dziejami gospodarczymi i społecznymi ziem polskich w XIX wieku oraz historią idei w nowożytnej Europie. Od roku 1954 do 2009 pracował w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk, gdzie w latach 1991-2006 kierował pracownią dziejów inteligencji. Pod swoją redakcją wydał Dzieje inteligencji polskiej do roku 1918 (2008), w tym tom II Błędne koło 1832-1864 jego autorstwa. W latach 1978-81 należał do grona wykładowców nielegalnego Towarzystwa Kursów Naukowych, w stanie wojennym internowany. Członek Woodrow Wilson International Center for Scholars w Waszyngtonie 1989-1990. Do jego najważniejszych książek należą: Jakiej cywilizacji Polacy potrzebują (1988, 2002), Źle urodzeni, czyli o doświadczeniu historycznym (1993), Świat zwyrodniały: lęki i wyroki krytyków nowoczesności (2000). Mieszka w Warszawie.

zbigniew nosowski
Zobacz

Zbigniew Nosowski

Publicysta i działacz katolicki. Studiował socjologię i teologię. Redaktor naczelny miesięcznika Więź oraz dyrektor programowy Laboratorium Więzi. W 2001 i 2005 r., świecki audytor Synodu Biskupów w Watykanie. W latach 2002-2008, konsultor Papieskiej Rady ds. Świeckich. W latach 2007-2009 współprzewodniczący a od 2009 wiceprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. Od 2002 r. przewodniczący Społecznego Komitetu Pamięci Żydów Otwockich i Karczewskich. Członek Rady Fundacji Auschwitz-Birkenau. Wykładał na temat dialogu w Izraelu i Australii. Jest autorem wielu książek o duchowości chrześcijańskiej, m.in. Szare a piękne. Rekolekcje o codzienności, Polski rachunek sumienia z Jana Pawła II oraz Krytyczna wierność. Jakiego katolicyzmu Polacy potrzebują. Jest również współautorem książki i cyklu telewizyjnego Dzieci Soboru zadają pytania. Autor ponad 300 telewizyjnych programów publicystycznych. Od stycznia 2014 r. członek Rady Programowej Polskiego Radia. Mieszka w Warszawie.

 

grzegorz rys
Zobacz

bp Grzegorz Ryś

Biskup Pomocniczy i Wikariusz Generalny Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego, historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych specjalizujący się w historii Kościoła. Jest kierownikiem Katedry Historii Kościoła w Średniowieczu w Instytucie Historii Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. Członek komisji historycznej w procesie beatyfikacyjnym Jana Pawła II. Związany z neokatechumenatem, w obszarze jego zainteresowań i działań leży również ekumenizm i dialog międzyreligijny. Przewodniczy Zespołowi ds. Nowej Ewangelizacji przy Komisji Duszpasterstwa Episkopatu Polski. Publicysta m.in. Znaku oraz Tygodnika Powszechnego. Od 2012 roku członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej. Mieszka w Krakowie.

pawlikowski
Zobacz

John T. Pawlikowski, OSM

Członek zakonu Serwitów, profesor etyki społecznej w Catholic Theological Union, dyrektor programu studiów katolicko-żydowskich tamże. Zajmuje się problematyką Zagłady, wojny i pokoju w kontekście teologii chrześcijańskiej oraz dialogiem chrześcijańsko-żydowsko-islamskim. Autor licznych książek i artykułów naukowych poświęconych tej tematyce m.in. The Challenge of the Holocaust for Christian Theology; Christ in the light of the Christian - Jewish dialogue; Biblical and theological Reflections on the "Challenge of Peace"; Good and Evil after Auschwitz. Przez wiele lat redaktor naczelny New Theology Review, członek rady naukowej czasopism Journal of Ecumenical Studies, The Journal of Holocaust and Genocide Studies oraz Irish Theological Quarterly. Przez sześć lat przewodniczący Międzynarodowej Rady Chrześcijan i Żydów, członek Illinois Holocaust and Genocide Commission, przez lata jeden z dyrektorów National Polish American-Jewish American Council. Z nominacji prezydenta Cartera i jego następców – Clintona oraz Busha od 1980 r. przez cztery kadencje zasiadał w radzie United States Holocaust Memorial Museum. Był też członkiem Komitetu Doradczego ds. stosunków katolicko-żydowskich w Episkopacie USA. Brał udział m.in. w szczycie milenijnym ds. pokoju ONZ. W 1986 r. odznaczony medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, uhonorowany wieloma nagrodami za działania na rzecz pokoju i tolerancji. Mieszka w Chicago.

 

krzysztof dorosz
Zobacz

Krzysztof Dorosz

Doktor anglistyki, pisarz i eseista, autor wielu artykułów o tematyce religijnej. Opublikował trzy książki: Maski Prometeusza, Sztukę wolności oraz Bóg i terror historii. Blisko 20 lat pracował jako dziennikarz radiowy w Polskiej Sekcji Serwisu Światowego BBC w Londynie. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych współpracował z emigracyjnym kwartalnikiem Aneks. Od roku 1989 publikuje eseje z dziedziny kultury i religii w krakowskim miesięczniku Znak, warszawskiej Więzi i gdańskim Przeglądzie Politycznym. W latach 2002-2003 redaktor naczelny miesięcznika Jednota wydawanego przez Kościół ewangelicko-reformowany. Członek polskiego PEN Clubu. Mieszka w Warszawie.

jan grosfeld
Zobacz

Jan Grosfeld

Profesor politologii, kierownik Katedry Teorii Polityki i Myśli Politycznej w Instytucie Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wcześniej był kierownikiem katedry Cywilizacji i Kultury Europejskiej oraz katedry Współczesnej Myśli Społecznej Kościoła w tymże Instytucie. Zajmuje się badaniem relacji między polityką a religią, antropologią polityczną, judeochrześcijańskimi korzeniami cywilizacji europejskiej, dialogiem międzyreligijnym, szczególnie chrześcijańsko-żydowskim. Jest autorem licznych książek, m.in.: Od lęku do nadziei. Chrześcijanie, Żydzi, świat (2011), Czekanie na Mesjasza (2003), Krzyż i gwiazda Dawida (1999), O pokusie zejścia z krzyża (1996) oraz redaktorem naukowym prac zbiorowych m.in. Pięćdziesiąt lat później. Posoborowe dylematy współczesnego Kościoła (2014). Tłumacz angielskiej i francuskiej literatury naukowej i religijnej. Jest redaktorem naczelnym czasopisma naukowego Chrześcijaństwo – świat – polityka oraz członkiem Rady Programowej kwartalnika Atheneum. Polskie studia politologiczne. Wieloletni członek Komitetu Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem, wcześniej także Rady Społecznej Episkopatu. Mieszka w Warszawie.

robert kostro
Zobacz

Robert Kostro

Historyk, publicysta, dyrektor Muzeum Historii Polski w Warszawie od 2006 roku. Ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował jako dyrektor Departamentu Spraw Zagranicznych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz dyrektor gabinetu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Był komisarzem generalnym festiwalu Europalia 2001 Polska oraz współtwórcą i dyrektorem programowym Instytutu Adama Mickiewicza. Jest członkiem Rady Naukowej Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Autor wielu artykułów w pismach takich jak: Rzeczpospolita, Gazeta Wyborcza, Życie, Tygodnik Powszechny, Przegląd Polityczny, Więź. Współautor wielu książek, napisanych m.in. wspólnie z Rafałem Matyją Świat polityki, dyplomacji, idei – słownik podręczny oraz z Tomaszem Mertą Pamięć i odpowiedzialność. Mieszka w Warszawie.

1maciej wierzynski
Zobacz

Maciej Wierzyński

Od 1961 zajmuje się dziennikarstwem, obecnie jest komentatorem TVN24. W latach 60. i 70. był reporterem w Przeglądzie Kulturalnym, Polityce i Kulturze. W latach 1972-1980 był zastępcą naczelnego redaktora tygodnika Kultura. W latach 1980-1981, zastępcą naczelnego redaktora Studia 2 w Telewizji Polskiej. Po wprowadzeniu stanu wojennego zwolniony z pracy, w 1983 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Pracował w Radiu Wolna Europa, kierował Polską Sekcją Głosu Ameryki, a następnie Nowym Dziennikiem w Nowym Jorku. Do Polski wrócił w 2005 roku. W TVN24 prowadzi Horyzont, autorski program poświęcony sprawom międzynarodowym. W latach 1996-1997 na antenie Głosu Ameryki prowadził rozmowy m.in. z Janem Karskim, których zapis w formie książki zatytułowanej Emisariusz. Własnymi słowami wydał w roku 2012 PWN. Mieszka w Warszawie.

 

andrzej nowak
Zobacz

Andrzej Nowak

Profesor zwyczajny w Instytucie Historii PAN w Warszawie oraz kierownik Zakładu Historii Europy Wschodniej i Studiów nad Imperiami XIX-XX wieku tamże, od 2004 r. także profesor i kierownik Zakładu Dziejów Europy Wschodniej w Instytucie Historii UJ. Od końca 1994 r. do 2013 roku redaktor naczelny dwumiesięcznika Arcana. Specjalizuje się w zakresie historii politycznej i intelektualnej Europy Wschodniej, stosunków polsko-rosyjskich oraz studiów porównawczych nad imperiami XIX-XX wieku. Wykładał historię Polski i Rosji na wielu zagranicznych uniwersytetach m.in. Columbia, Harvarda, University of Toronto, Cambridge University, Tokio University. Członek Polsko-Rosyjskiej Komisji Historycznej PAN-RAN. Od 1980 roku zaangażowany w działalność publicystyczną. Najpierw, w latach 80. w ramach tzw. drugiego obiegu, poświęconą stosunkom Polski z jej wschodnimi sąsiadami, obecnie członek kolegium redakcyjnego Kwartalnika Historycznego, Dziejów Najnowszych, a także redaktor naczelny Studiów z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej. Do jego najważniejszych publikacji należą: Polska i „trzy” Rosje. Studium polityki wschodniej Józefa Piłsudskiego (2001), History and Geopolitics: A Contest for Eastern Europe (2008), Od Polski do post-polityki. Intelektualna historia zapaści RP (2010), Imperiological Studies. A Polish Perspective (2011), Strachy i Lachy. Przemiany polskiej pamięci 1982-2012 (2012). Wyróżniony m.in. nagrodą im. Jerzego Giedroycia, medalem Wacław Jędrzejewicz History Medal przyznanym przez Instytut Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku oraz nagrodą naukową im. Włodzimierza Pietrzaka, za badania nad dziejami Europy Wschodniej. Mieszka w Krakowie.

robert kostro
Zobacz

Jarosław Hrycak

Profesor historii współczesnej na Katolickim Uniwersytecie Ukraińskim we Lwowie. Wykładał na amerykańskich uniwersytetach Columbia (1994, 2004) i Harvarda (2000-2001) oraz na Central European University w Budapeszcie (1996-2009). Autor licznych publikacji na temat historii współczesnej Europy Wschodniej. Laureat wielu nagród m.in. Anton Gindely-Preis für Kultur und Geschichte Mittel-, Ost- und Südosteuropas (Austria, 2010), dwóch polskich orderów: Pro Publico Bono (2010) i Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (2013), oraz nagrody za intelektualną odwagę przyznawanej przez niezależny dziennik ukraiński Yi (2010). Biografia Iwana Franko jego autorstwa Prorok w swoim kraju: Iwan Franko i jego wspólnota (2006) została wybrana ukraińską Książką Roku 2007 oraz uhonorowana nagrodami im. Antonowicza (Ukraina, 2007) i Giedroycia (Polska, 2013). W 2013 znalazł się na liście 100 najbardziej wpływowych osób w Ukrainie. Mieszka we Lwowie.

heiko-paabo
Zobacz

Heiko Pääbo

Doktor politologii, kierownik Centre for Baltic Studies oraz wykładowca w Institute of Government and Politics na Uniwersytecie w Tartu w Estonii. Zajmuje się badaniami nad konfliktem rozbieżnych pamięci zbiorowych w przestrzeniach postimperialnych ze szczególnym uwzględnieniem obszaru dawnego Imperium Rosyjskiego. Przeprowadził analizę porównawczą treści podręczników do nauczania historii używanych w Estonii, Gruzji, Rosji oraz na Ukrainie. Analizował również rozwój i przemianę estońskiej narracji historycznej od czasów sowieckich po okres współczesnej suwerenności. Obecnie zajmuje się badaniem rozwoju narracji o Zagładzie w wydawanych w Estonii podręcznikach historii. Jest autorem monografii Potential of Collective Memory Based International Identity Conflicts in Post-Imperial Space. Comparison of Russian Master Narrative with Estonian, Ukrainian and Georgian Master Narratives (Potencjał konfliktów międzynarodowych, zakorzenionych w pamięciach zbiorowych w przestrzeniach postimperialnych. Porównanie narracji rosyjskiej, estońskiej, ukraińskiej oraz gruzińskiej, 2011) oraz wielu innych artykułów naukowych. Mieszka w Tartu.

pieter lagrou
Zobacz

Pieter Lagrou

Profesor współczesnej historii Europy na Université Libre de Bruxelles od 2003 r. Studiował historię na Uniwersytecie w Leuven, Yale University oraz European University Institute we Florencji, wykładał w Université d’Aix-Marseille oraz Sciences-Po Paris. Zajmował się także badaniami w Institut d’Histoire du Temps Présent w Paryżu (1998-2003). Jest autorem licznych publikacji m.in. The Legacy of Nazi-occupation. Patriotic Memory and National Recovery in Western Europe, 1945-1965 (2000), “Historical trials: getting the past right – or the future? “ w Ch. Delage i P. Goodrich (red.) The Scene of the Mass Crime. History, Film and International Tribunals (2013), “Europe as a Place for Common Memories? Some Thoughts on Victimhood, Identity and Emancipation from the Past” w: M. Blaive, Ch. Gerbel i T. Lindenberger (red.) Clashes in European Memory. The Case of Communist Repression and the Holocaust (2010). Mieszka w Brukseli.

anthony dworkin
Zobacz

Jan Kubik

Antropolog, socjolog, politolog. Studiował socjologię i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, tytuł doktora antropologii uzyskał na Columbia University. Profesor i Dyrektor Instytutu Nauk Politycznych na Uniwersytecie Rutgers w USA. Od stycznia 2015 r., Dyrektor School of Slavonic and East European Studies, University College London. Autor wielu artykułów i książek. W centrum jego zainteresowań badawczych leżą relacje pomiędzy kulturą i polityką, ruchy społeczne oraz polityka protestu. Opublikował, między innymi: The Power of Symbols against the Symbols of Power. The Rise of Solidarity and the Fall of State Socialism in Poland; Rebellious Civil Society: Popular Protest and Democratic Consolidation in Poland, 1989-1993 (z Grzegorzem Ekiertem); Anthropology and Political Science: a convergent approach (z Myronem Aronoffem); Postcommunism from Within. Social Justice, Mobilization, and Hegemony, (opracowaną z Amy Linch); oraz Twenty Years After Communism: The Politics of Memory and Commemoration (wspólnie z Michaelem Bernhardem).

n aleksander smolar
Zobacz

Aleksander Smolar

Politolog, prezes Zarządu Fundacji im. Stefana Batorego, współzałożyciel i członek Zarządu Europejskiej Rady Stosunków Międzynarodowych (European Council on Foreign Relations), oraz zastępca przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu. Studiował ekonomię i socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, stosunki międzynarodowe w School for Advanced International Studies na John Hopkins University. W latach 1971-1989 na emigracji we Włoszech, Wielkiej Brytanii i Francji. W latach 1973-2007 pracownik naukowy francuskiego Krajowego Centrum Badań Naukowych (Centre National de la Recherche Scientifique). Był współzałożycielem i redaktorem naczelnym emigracyjnego kwartalnika politycznego Aneks. Pełnił funkcję rzecznika Komitetu Samoobrony Społecznej KOR za granicą. Po 1989 roku był doradcą ds. politycznych premiera Tadeusza Mazowieckiego oraz doradcą ds. polityki zagranicznej premier Hanny Suchockiej. Opublikował m. in. wraz z Peterem Kende: La Grande Secousse. Europe de l'Est 1989-1990 (1990); z Marc Plattnerem: Globalization, Power and Democracy (2000); z Anne-Marie Le Gloannec: Entre Kant et Kosovo. Etudes offertes à Pierre Hassner (2003); oraz Tabu i niewinność. Zbiór esejów (2010). Mieszka w Paryżu i w Warszawie.

dariusz stola
Zobacz

Dariusz Stola

Historyk, profesor dr hab., pracuje w Instytucie Studiów Politycznych PAN, członek zespołu Ośrodka Badań nad Migracjami UW, a od marca 2014 r. dyrektor Muzeum Historii Żydów Polskich. W swoich badaniach zajmował się historią stosunków polsko-żydowskich, historią PRL i historią migracji międzynarodowych w XX w. Opublikował ponad 100 artykułów naukowych i 10 książek, w tym: Nadzieja i zagłada (1995); Kampania antysyjonistyczna w Polsce 1967-1968 (2000); Kraj bez wyjścia? Migracje z Polski 1948-1989 (2010); PRL: trwanie i zmiana (2003, z M. Zarembą); PZPR jako machina władzy (2012, z K. Persakiem); Patterns of Migration in Central Europe (2001, z C. Wallace). Jest wieloletnim wykładowcą akademickim, uczestnikiem projektów badawczych oraz członkiem rad naukowych szeregu polskich i międzynarodowych instytucji i czasopism. Mieszka w Warszawie.

joanna tokarska bakir
Zobacz

Joanna Tokarska Bakir

Antropolożka kultury i religioznawczyni. Studiowała na Wydziale Polonistyki i Historycznym UW. Profesor dr hab., pracuje w Instytucie Slawistyki PAN, kieruje pracownią Archiwum Etnograficzne obejmującą systematyczne etnograficzne badania południowo-wschodniej Polski w zakresie pamięci o Żydach i Holokauście. Zajmuje się antropologią historyczną, w tym przede wszystkim problematyką pogromów antyżydowskich, etnografią Zagłady, antropologią piętna. Laureatka nagrody Res Publiki Nowej za najlepszy esej roku 2001, Nagrody YIVO im. Jana Karskiego i Poli Nireńskiej w 2007 r., Nagrody im. ks. Stanisława Musiała za rok 2010. Autorka m.in. Rzeczy mgliste. Eseje i studia (2004), Legendy o krwi. Antropologia przesądu (2008), Okrzyki pogromowe. Szkice z antropologii historycznej Polski lat 1939-1946 (2012). Stypendystka A.W. Mellona, A. von Humboldta, Davis Center for Historical Studies, Princeton University. Ostatnio uzyskała Marie Curie Fellowship w Institute for Advanced Study w Princeton (2013-2015). Mieszka w Warszawie.

jan tomasz gross
Zobacz

Jan Tomasz Gross

Historyk i socjolog. Profesor historii na Uniwersytecie Princeton. Zajmuje się badaniami nad historią najnowszą Polski oraz Europy Środkowo-Wschodniej. Związany z opozycją antykomunistyczną jeszcze w czasach liceum w latach 60. Zmuszony do wyjazdu w następstwie antysemickiej nagonki roku 1968, również za granicą angażował się w działania na rzecz demokratycznej opozycji. Publikował w emigracyjnym kwartalniku Aneks. W swoich badaniach zajmuje się m.in. problematyką relacji polsko-żydowskich i chrześcijańsko-żydowskich zwłaszcza w kontekście tzw. trzeciej fali Zagłady. Wyniki jego badań opublikowane w takich książkach jak Sąsiedzi (nominacja do NIKE), Strach czy Złote żniwa rozpoczęły debatę o postępowaniu Polaków wobec Zagłady oraz obecnego w Polsce antysemityzmu, umożliwiając konfrontację z bolesnymi i haniebnymi kartami polskiej historii. Mieszka w Nowym Jorku.

piotr cywinski
Zobacz

Piotr Cywinski

Dr historii, mediewista, autor szeregu artykułów i tekstów historycznych, w szczególności poświęconych epoce średniowiecza oraz zagadnieniom związanym z Zagładą i Miejscami Pamięci. Od 2006 Dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau. Współtwórca i od 2009 r. prezes Fundacji Auschwitz-Birkenau. Członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej oraz wiceprzewodniczący Rady Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście. Członek Rady Muzeów przy Ministrze Kultury (od 2009) i Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (od 2010). W latach 1996-2000 wiceprezes, a w latach 2000-2010 prezes warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. W latach 2004-2008 był prezesem na Europę światowej federacji intelektualistów katolickich Pax Romana. Od maja 2002, członek Zespołu Episkopatu Polski do rozmów z kościołem grekokatolickim na Ukrainie. W 2008 r. został mianowany na ambasadora Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego. Mieszka w Warszawie – pracuje w Oświęcimiu.

gawin
Zobacz

Dariusz Gawin

Dr historii, historyk idei i publicysta oraz adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, zastępca dyrektora Muzeum Powstania Warszawskiego, członek redakcji Teologii Politycznej. Wydał m.in. Polska, wieczny romans. O związkach literatury i polityki w XX wieku, (Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego, 2006), Blask i gorycz wolności. Eseje o polskim doświadczeniu wolności, Spór o powstanie. Powstanie Warszawskie w powojennej publicystyce polskiej 1945-1981, Wielki zwrot. Ewolucja lewicy i odrodzenie idei społeczeństwa obywatelskiego 1956-1976. Mieszka w Warszawie.

dominika kozlowska
Zobacz

Dominika Kozłowska

Doktor filozofii, publicystka, redaktorka naczelna miesięcznika Znak. Zajmuje się związkami demokracji i religii, Kościołem katolickim w Polsce, zmianami społecznymi i kulturowymi w Europie. Studia na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Papieski Jana Pawła II) rozpoczynała w czasach, gdy Wydziałem Filozoficznym kierował ks. prof. Józef Tischner. Związana ze środowiskiem uczniów i przyjaciół ks. Tischnera, skupionych wokół Instytutu Myśli Józefa Tischnera. W latach 2005-2011 redaktorka naczelna Thinking in Values, pisma prezentującego dorobek naukowy środowiska Instytutu. Od 2006 r. pracuje w Społecznym Instytucie Wydawniczym Znak; początkowo jako redaktorka w Redakcji Literatury Religijnej i Filozoficznej a od końca 2010 r. jako redaktorka naczelna miesięcznika Znak. Mieszka w Krakowie.

maciej kozlowski
Zobacz

Maciej Kozłowski

Historyk i dyplomata. Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, po których wyjechał na rok do Londynu i Paryża, gdzie rozpoczął współpracę z Kulturą. Skazany w procesie taterników za przemyt do Polski zagranicznej prasy. Represjonowany działacz opozycji antykomunistycznej, od lat 80. publicysta i redaktor Tygodnika Powszechnego, autor książek Krajobrazy przed Bitwą (1986 – nagroda Podziemnej Solidarności, podziemnego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i nagroda Andrzeja Struga) oraz Między Sanem a Zbruczem (1990 – nagroda Polityki, drugie wydanie 1999 pod tytułem Zapomniana Wojna). Od 1990 r. aktywny dyplomata, najpierw jako zastępca ambasadora w Waszyngtonie a od 1993 jako charge d’affaires ambasady placówką w randze . W latach 1999-2003 ambasador Polski w Izraelu, następnie wicedyrektor Departamentu Afryki i Bliskiego Wschodu oraz Pełnomocnik Ministra Spraw Zagranicznych ds. stosunków polsko-żydowskich. Wykładowca na uniwersytetach w USA, Europie i Izraelu, w Polsce związany z Collegium Civitas. Działa w fundacji Forum Dialogu, redaktor publikacji Trudne pytania w dialogu polsko-żydowskim. Mieszka w Warszawie.

jacek bochenski
Zobacz

Jacek Bochenski

Urodzony przed wojną we Lwowie. Pisarz, autor m.in. powieści Tabu (1965), Trylogii Rzymskiej (Boski Julius 1961, Nazo poeta 1969, Tyberiusz Cezar 2009), tomu esejów o współczesnych zmarłych Zapamiętani (2013). Na prośbę Marka Edelmana napisał przedmowę do jego książki I była miłość w getcie (2009). Był współtwórcą i redaktorem naczelnym Zapisu – niezależnego pisma wydawanego poza cenzurą od 1977 roku oraz działaczem opozycji antykomunistycznej. Pełnił funkcję prezesa Polskiego PEN Clubu i przewodniczącego Rady Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Mieszka w Warszawie.

weronika szczawinska
Zobacz

Weronika Szczawińska

Reżyserka, dramatopisarka, kulturoznawczyni. W swojej pracy zajmuje się historią polskiej kultury i odmianami pamięci zbiorowej. Zrealizowała, między innymi, spektakle: Jak być kochaną, Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie, 2011; Źle ma się kraj według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Mateuszem Pakułą, Teatr Polski w Bydgoszczy, 2012; RE//MIX Zamkow: 2 albo 3 rzeczy które o niej wiem, Komuna Warszawa, 2012; Geniusz w golfie, Narodowy Stary Teatr w Krakowie, 2014; Dzieci Jarocina śpiewają Retrojutro. Za reżyserię spektaklu Zemsta otrzymała II nagrodę Koszalińskich Konfrontacji Młodych m-teatr 2010; za reżyserię Jak być kochaną – nagrodę Jury Społecznego na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach (2012). Mieszka w Warszawie.

anthony dworkin
Zobacz

Iwona Kurz

Dr Iwona Kurz wykłada w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Zajmuje się historią nowoczesnej kultury polskiej ujmowanej przez pryzmat obrazu, antropologią kultury wizualnej oraz problematyką ciała i gender. Autorka książki Twarze w tłumie (2005, Nominacja do Nagrody Nike, Nagroda im. Michałka za najlepszą książkę filmoznawczą), współautorka Obyczajów polskich. Wiek XX w krótkich hasłach (2008), redaktorka antologii Film i historia (2008), współredaktorka podręczników akademickich Antropologia ciała (2008) oraz Antropologia kultury wizualnej (2012). Mieszka w Warszawie.

tadeusz slobodzianek
Zobacz

Tadeusz Słobodzianek

Krytyk teatralny, dramaturg, reżyser i producent. Twórca i dyrektor artystyczny Laboratorium Dramatu, dyrektor Teatru na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (2010-2012), dyrektor Teatru Dramatycznego m. st. Warszawy (od 2013). Studiował teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jako kierownik literacki, reżyser i dramaturg współpracował z teatrami w Warszawie, Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Gdańsku, Kaliszu i Białymstoku. W 1991 r. był współzałożycielem teatru Wierszalin. Jest autorem m.in. dramatów: Obywatel Pekosiewicz (1986), Turlajgroszek (1990), Prorok Ilja (1992), Merlin (1992), Kowal Malambo (1992), Sen pluskwy (2001), Śmierć proroka (2011), Młody Stalin (2013). Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, m.in. Nagrody Literackiej Fundacji im. Kościelskich, Paszportu Polityki w dziedzinie teatru. Za sztukę Nasza klasa, której premiera odbyła się w The National Theatre w Londynie, otrzymał literacką nagrodę Nike 2010. Założyciel pierwszej w Polsce szkoły dla dramatopisarzy (Szkoły Dramatu). Jego sztuki wystawiano między innymi w Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, Brazylii, Japonii, Hiszpanii, Niemczech, Izraelu, Węgrzech, Macedonii, Czechach, Słowacji, Włoszech. Mieszka w Warszawie.

radoslaw sikorski
Zobacz

Radosław Sikorski

Marszałek Sejmu RP, były minister Spraw Zagranicznych w rządzie Donalda Tuska. Absolwent Uniwersytetu Oksfordzkiego na kierunku filozofia, nauki polityczne i ekonomia. Reporter podczas wojen w Afganistanie i Angoli (1986-1989). Laureat nagrody World Press Photo w kategorii zdjęć reporterskich za zdjęcie z Afganistanu. Jako wiceminister obrony narodowej w 1992 był orędownikiem przystąpienia Polski do NATO. W latach 1998-2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz przewodniczący Rady Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie. Był członkiem rzeczywistym (resident fellow) American Enterprise Institute w Waszyngtonie oraz dyrektorem wykonawczym New Atlantic Initiative. Był redaktorem cyklu publikacji analitycznych European Outlook, a także organizatorem konferencji międzynarodowych, m.in. na temat reformy ONZ, przyszłości NATO i 25-lecia Solidarności. Wystąpił jako ekspert ds. atlantyckich przed Komisją do Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów USA. Mieszka w Warszawie.

eugeniusz smolar n
Zobacz

Eugeniusz Smolar

Analityk z dziedziny stosunków międzynarodowych. Więzień polityczny po 1968 roku. W 1970 roku wyemigrował do Szwecji, gdzie ukończył studia socjologiczne na Uniwersytecie w Uppsali. W 1975 roku został dziennikarzem Sekcji Polskiej Radia BBC World Service w Londynie, której był wicedyrektorem (1982-1988), a następnie dyrektorem (1988-1997). Przez lata współpracował z KOR-em i z Solidarnością, oraz innymi organizacjami związanymi z demokratyczną opozycją oraz podziemną prasą w Polsce i krajach bloku komunistycznego. Był współzałożycielem emigracyjnego kwartalnika politycznego Aneks oraz redaktorem Uncensored Poland News Bulletin i The East European Reporter Quarterly. Po powrocie do Polski został wiceprezesem Zarządu Polskiego Radia (1998-2002) i jego dyrektorem programowym (2002-2004). W latach 2005-2009 był prezesem Centrum Stosunków Międzynarodowych. Był inicjatorem i przewodniczącym Rady Forum Polsko-Czeskiego i angażuje się w liczne formy dialogu z Niemcami, Ukraińcami i Rosjanami. W 2013 roku rozpoczął współpracę z Fundacją Edukacyjną Jana Karskiego przygotowując program wydarzeń związanych z obchodami Stulecia Jana Karskiego w 2014 roku. Mieszka w Warszawie.

adama dieng
Zobacz

Adama Dieng

Od 2012 roku Specjalny Doradca Sekretarza Generalnego ONZ Ban Ki-moona ds. Zapobiegania Ludobójstwu. Przez ponad 11 lat kierował Rejestrem Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Rwandy. Przed rozpoczęciem pracy w strukturach ONZ przez 10 lat pełnił funkcję Sekretarza Generalnego Międzynarodowej Komisji Prawników z siedzibą w Genewie. Jest ekspertem w zakresie praw człowieka, demokracji i rządów prawa. Był jednym z architektów powstania Afrykańskiego Trybunału Praw Człowieka i Ludów oraz twórcą projektu przyjętej przez Unię Afrykańską Konwencji o Zwalczaniu i Zapobieganiu Korupcji. Jest członkiem Africa Leadership Forum, zasiadał również w radach instytucji takich jak: the International Institute for Democracy and Electoral Assistance, the San Remo Institute of Humanitarian Law oraz the René Cassin Institute of Human Rights. Jest również honorowym przewodniczącym World Justice Project. Mieszka w Nowym Jorku.

samantha power
Zobacz

Samantha Power

Stała Przedstawicielka USA przy ONZ i członkini gabinetu Prezydenta Obamy. Wcześniej pełniła funkcję Specjalnej Doradczyni Prezydenta oraz dyrektorki ds. stosunków multilateralnych i praw człowieka w Narodowym Zespole ds. Bezpieczeństwa przy Białym Domu. Była profesorką im. Anna Lindh w Practice of Global Leadership and Public Policy w John F. Kennedy School of Government na Uniwersytecie Harvarda prowadząc zajęcia na temat polityki zagranicznej USA, praw człowieka oraz reformy ONZ. Była również założycielką i dyrektorką wykonawczą Carr Center for Human Rights Policy.

Ambasador Power otrzymała nagrodę Pulitzera za swoją książkę A Problem from Hell: America and the Age of Genocide (2002), w której analizuje reakcje USA na zbrodnie ludobójstwa w różnych częściach świata. Jest również autorką książki Chasing the Flame: Sergio Viera de Mello and the Fight to Save the World (2008), która stanowiła podstawę nagrodzonego scenariusza serialu HBO, Sergio. Swoją karierę rozpoczęła jako dziennikarka, relacjonując wydarzenia m.in. z Bośni, Timoru Wschodniego, Kosowa, Ruandy, Sudanu i Zimbabwe oraz regularnie publikując w The Atlantic Monthly, The New Republic, the New York Review of Books i w The New Yorker Magazine. W 2013 r. została wyróżniona nagrodą The Spirit of Jan Karski Award przyznawaną przez Jan Karski Educational Foundation. Mieszka w Waszyngtonie.

anthony dworkin
Zobacz

Anthony Dworkin

Senior policy fellow w European Council on Foreign Relations, specjalista z zakresu praw człowieka, demokracji oraz sprawiedliwości. Analityk m. in. unijnych polityk w zakresie praw człowieka, strategii dotyczących wsparcia transformacji ustrojowych w Afryce Północnej, przeciwdziałania terroryzmowi oraz wzmacniania praw człowieka. Autor wielu analiz przygotowanych dla ECFR takich jak „Towards an EU Human Rights Strategy” dla A Post-Western World (W stronę strategii Unii Europejskiej z zakresu praw człowieka w świecie post-zachodnim opublikowana wraz z Susi Dennison, 2010), The Struggle for Pluralism After the North African Revolutions (Walka o pluralizm po rewolucjach w Afryce Północnej, 2013) oraz najnowsza International Justice and the Prevention of Atrocities (Sprawiedliwość międzynarodowa i zapobieganie zbrodniom, 2014). Przed rozpoczęciem współpracy z ECFR pełnił funkcję dyrektora wykonawczego Crimes of War Project, był również redaktorem książki Crimes of War: What the Public Should Know (Zbrodnie wojenne: o czym powinna wiedzieć opinia publiczna, drugie wydanie, 2007). Jest członkiem Komitetu Doradczego ds. zwalczania terroryzmu przy Human Rights Watch oraz autorem licznych publikacji w czasopiśmie Prospect.

assumpta mugiraneza
Zobacz

Assumpta Mugiraneza

Współtwórczyni i dyrektorka Centrum Digitalizacji Dziedzictwa IRIBA. Ukończyła psychologię społeczną oraz nauki polityczne na l’Université Paris VIII, gdzie wykłada obecnie psychologię. Bada mowę nienawiści oraz prowadzi badania porównawcze nad ludobójstwem w Rwandzie i Zagładą Żydów. Przez 10 lat współpracowała przy realizacji filmu Anne Aghion dotyczącego sądów Gacaca – rwandyjskiego mechanizmu wymierzania sprawiedliwości po ludobójstwie 1994 r. oraz procesu odbudowy i pojednania społeczeństwa. Autorka wielu artukułów dotyczących ludobójstwa na Tutsi publikowanych w rozmaitych francuskojęzycznych czasopismach. Od 20 lat angażuje się w badania dotyczące historii ludobójstwa, współredaktorka tomu Przegląd historii Zagłady – Rwanda 15 lat później. Myśleć i pisać o historii ludobójstwa Tutsi. Jest współautorką napisanej wraz z Joël Hubrecht książki Enseigner l'histoire et la prévention des génocides : Peut-on prévenir les crimes contre l'humanité? (Uczyć historii i zapobiegać ludobójstwu: czy można zapobiegać zbrodniom przeciwko ludzkości?). Jest również współautorką publikacji edukacyjnych mających na celu walkę z nienawiścią, antysemityzmem, negrofobią i rasizmem m.in. Antisemitism; the generic harted (na cześć Simona Weisenthala), Containing antisemitism : A paradigm to combating negrophobia? (2008), Combating Intolerance, Violence and Exclusion through Holocaust Education. Rebuilding Rwanda Challenges in Education on the Genocide (2009), Les mots du génocide, Quelques mots du génocide des Tutsi (2011). Co roku organizuje wydarzenia naukowe, kulturalne i artystyczne z partnerami krajowymi i międzynarodowymi. Mieszka w Kigali.

stephan mull
Zobacz

Stephen D. Mull

Ambasador Stanów Zjednoczonych w Rzeczypospolitej Polskiej od września 2012. Wcześniej pracował jako sekretarz wykonawczy w Departamencie Stanu. Był też starszym doradcą podsekretarza stanu ds. politycznych Williama Burnsa i koordynował działania dyplomatyczne Stanów Zjednoczonych w Iranie, zarządzał działaniami kryzysowymi prowadzonymi przez Departament Stanu w czasie wojny rosyjsko-gruzińskiej w sierpniu 2008 oraz prowadził negocjacje w różnych kwestiach obrony narodowej USA, m.in. uczestniczył w rozmowach o umowie umożliwiającej przeloty amerykańskich wojskowych samolotów dostawczych do Afganistanu przez rosyjską przestrzeń powietrzną. Na początku kadencji prezydenta Obamy kierował pracami Biura Podsekretarza ds. Bezpieczeństwa Międzynarodowego i Kontroli Zbrojeń. Dwukrotnie otrzymał Presidential Meritorious Service Award, jak również inne liczne nagrody za służbę dyplomatyczną. nagrodę Baker-Wilkins dla wybitnego zastępcy szefa misji, nagrodę Dyrektora Generalnego, dwie nagrody Superior Honor, dwie nagrody Distinguished Honor, a także kilkanaście nagród Senior Foreign Service Performance Award. Do służby dyplomatycznej dołączył w marcu 1982; obecnie jest w randze ministra.

Payam-Akhavan-2009
Zobacz

Payam Akhavan

profesor prawa międzynarodowego Uniwesytetu McGill w Montrealu, Visiting Fellow na Oxford University. Tytuł doktora otrzymał na Harvard Law School. Pracuje jako prokurator i obrońca w Międzynarodowym Trybunale Karnym, Międzynarodowym Trybunale Karnym ds. byłej Jugosławii, Europejskim Trybunale Praw Człowieka, Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości, Międzynarodowym Trybunale Prawa Morza. Reprezentował m.in. Ugandę przeciwko Josephowi Konyemu, Libię przeciwko Saif Al-Islam Kaddafiemu, był też obrońcą w procesie Ante Gotoviny. Pracował w Biurze Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka. Jest również autorem licznych publikacji z zakresu międzynarodowego prawa karnego i praw człowieka, takich jak Reducing Genocide to Law: Definition, Meaning, and the Ultimate Crime (2012), Confronting Genocide (co-ed.) (2011), “Making Human Rights Sexy: Authenticity in Glamorous Times” Harvard Human Rights Journal (2013), “Preventing Genocide: Measuring Success by What Does Not Happen” 22 Criminal Law Forum 33 (2011), “Are International Criminal Tribunals a Disincentive to Peace? Reconciling Judicial Romanticism with Political Realism”, 31 Human Rights Quarterly 624 (2009).

adam daniel rotfeld
Zobacz

Adam Daniel Rotfeld

Profesor dr hab., badacz stosunków międzynarodowych. W szczególności zajmuje się teorią i praktyką bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwiązywaniem konfliktów, kontrolą zbrojeń i rozbrojeniem. Były minister Spraw Zagranicznych w rządzie Marka Belki (2005) oraz dyrektor Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem – SIPRI w latach 1990-2002. Członek Kolegium Doradczego Sekretarza Generalnego ONZ ds. Rozbrojenia (2006-2011). Od 2008 roku Współprzewodniczący Polsko-Rosyjskiej Grupy do Spraw Trudnych. Wchodził w skład Grupy Ekspertów NATO (tzw. Grupy Mędrców) ds. przygotowania Nowej Koncepcji Strategicznej Sojuszu; w latach 2010-2011 komisarz Euro-Atlantyckiej Komisji Bezpieczeństwa. Członek wielu krajowych i międzynarodowych komitetów, komisji, rad naukowych i stowarzyszeń zajmujących się stosunkami międzynarodowymi i bezpieczeństwem. Autor ponad 20 monografii i ok. 450 studiów i artykułów. Pracuje na Wydziale Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Mieszka w Warszawie.